اختلالات مفصل تمپورومندیبولار(اختلالات مفصل فک)

اختلالات مفصل تمپورومندیبولار(اختلالات مفصل فک)
اختلالات مفصل تمپورومندیبولار چیست علت بروز این اختلال چیست چه درمانی در بهبود علایم این اختلال موثر است

اختلالات مفصل تمپورومندیبولار(فک) یک اصطلاح کلی است که به مشکلات مربوط به این مفصل و ساختارهایی که از لحاظ آناتومیکال به آن مرتبط هستند اشاره دارد. این اختلالات ممکن است درون مفصلی باشد مانند التهاب مفصلی، در رفتگی یا ساییدگی، یا خارج مفصلی مانند ضعف یا کوتاهی عضلات مربوط به جویدن و عضلات گردنی. بین حالت نامناسب ستون فقرات گردنی و اختلالات مفصل فک ارتباط بسیار قوی ای وجود دارد. هرچند که مشکلات این مفصل می تواند در ارتباط با مشکلات بسیار متنوعی باشد بنابرین بسیار حایز اهمیت است که با معاینه دقیق و علمی این ارتباطات به خوبی تشخیص داده شده و درمان در جهت رفع آنها صورت بگیرد. علل التهاب در این مفصل میتواند بر اثر ضربه مستقیم به مفصل فک یا ضربات غیرمستقیم مانند نیروهایی که به گردن وارد می شوند ایجاد شود. دندان قروچه، محکم جویدن غذا و از دست دادن یک عدد یا بیشتر از دندان ها می تواند به تدریج سبب ایجاد التهاب شود. گیرافتادگی داخلی وضعیتی است که برای ساختارهای درونی مفصل بویژه دیسک مفصلی اتفاق می افتد. این وضعیت نیز می تواند بر اثر ضربه های مستقیم و غیرمستقیم به فک،جویدن های طولانی مدت و محکم و بازنگه داشتن دهان به مدت طولانی مانند وضعیتی که افراد در دندانپزشکی تجربه می کنند بوجود بیاید. ساییدگی این مفصل معمولا در سنین بالای پنجاه سال دیده می شود اما گاهی در افراد جوان نیز بر اثر ضربه اتفاق می افتد. عوامل خارجی مانند اسپاسم عضلات، اختلالات پوسچرال ستون فقرات گردنی، التهاب تاندون تمپورال و شکستگی در استخوان های فک و جمجمه نیز در بروز این اختلالات موثر هستند. درمان اختلال مفصل فک یک عارضه قابل بازگشت، اما با ویژگی خودمحدودی است. به این معنا که بعد از بروز، احتمال بدتر شدن علایم آن کم است. با این حال فیزیوتراپی در درمان و بهبود علایم این عارضه حتی در مورادی که علایم شدید و به مدت طولانی وجود داشته باشند بسیار موثر است. با درمان فیزیوتراپی مناسب معمولا بیماران طی 3 تا 6 هفته به خوبی بهبود می یابند. بسته به اینکه علت بروز عارضه چیست، درمان آن می تواند بسیار متفاوت و متنوع باشد و شامل درمان هایی مانند آزادسازی بافت نرم، متحرک سازی مفاصل، اصلاح الگوهای حرکتی، اصلاح وضعیت قرارگیری سر، شانه و گردن شود. در مواردی که مشکلات دندانی مانند پوسیدگی ها موجب ایجاد درد شده و باعث می شوند بیمار جویدن را بصورت نامتقارن انجام دهد باید هماهنگی لازم بین فیزیوتراپیست و دندانپزشک انجام شود. علاوه بر این فیزیوتراپیست با توجه به تشخیصی که از علت عارضه دارد ممکن است از تکنیک هایی مانند سوزن خشک برای آزادسازی مفاصل، درمان های دستی برای تنظیم نحوه قرارگیری استخوان های جمجمه و فک و ماساژ برای آزادسازی عضلات موثر بر این مفصل استفاده کند. نویسنده:فیزیوتراپیست مریم طاهرپور