شکستگی های انتهای استخوان بازو

شکستگی های انتهای استخوان بازو
علت شکستگی های انتهای استخوان بازو چیست؟ این عارضه در چه سنی رخ میدهد؟ تاثیر درمان های فیزیوتراپی بر این عارضه چیست؟؟

شکستگی های انتهای بازو این نوع شکستگی در کودکان به ویژه در سنینی که فرایند استخوان سازی هنوز کامل نشده است و بخش هایی از استخوان هنوز نازک و ضعیف مانده است، اتفاق می افتد. بیشتر این شکستگی ها در حالتی که فرد روی دست کاملا باز سقوط می کند رخ میدهند. این نوع شکستگی بیشتر بین سنین 5تا 7 سال اتفاق می افتد و میزان شیوع آن بین دختران و پسران یکسان است. به دلیل اینکه این مشکل ممکن است با عارضه های دیگری مانند شکستگی در استخوان های ساعد، آسیب عصب، آسیب بافت نرم و ... همراه شود بنابرین حایز اهمیت است که کل اندام فوقانی مورد ارزیابی قرار بگیرد. بسته به نوع شکستگی، نحوه ی درمان اولیه متفاوت است. در شکستگی های نوع اول که ساده ترین شکستگی ها هستند، آرنج در 60 تا 90 درجه خمیدگی فیکس می گردد و دست بیمار به مدت 3 هفته گچ گرفته می شود. در شکستگی های پیچیده تر، عمل جراحی انجام شده و پین هایی برای ثابت نگه داشتن قطعات شکستگی در موضع قرار داده می شود. فیزیوتراپی برای تمام افرادی که دچار این نوع شکستگی شده اند بسیار مهم است. فیزیوتراپی به تسریع بهبودی و دست یابی به نتایج بهتر انجام می شود. با توجه به وضعیت بیمار، فیزیوتراپی ممکن است شامل موارد زیر باشد: ماساژ بافت نرم، متحرک سازی مفصل، الکتروتراپی( مانند اولتراسوند البته نه در کودکان)، ورزش به منظور افزایش قدرت عضلات و دامنه حرکتی مفصل، آموزش به فرد و در نهایت آماده سازی او برای بازگشت به زندگی روزمره. انجام تمرینات ورزشی باید حتما با موافقت ارتوپد و زیر نظر فیزیوتراپیست مجرب انجام شود و در صورت افزایش علایم ورزش ها متوقف شود نویسنده:فیزیوتراپیست سرکار خانم مریم طاهرپور.